Özgürlüğün korkusu*

Ve, yersiz bir iç sıkıntısı basar ruhuna.
Uzaklara uçan siyah kuşların son fısıltısı duyulur.
Odalarda lambalar söner.
Ufka bakakalmak yetmez artık.

Ruhum kusmalardadır ihanetlerini:
Sana, bana, dünyaya, sonsuza.
Korkuyla ardıma baktığım yetmez mi?
Yetsin ne olur, bitsin bu tutsaklık!

Tarifsiz bir çift göze hasretim.
Ki tarif etsin doğru yolları.
Ne sözler ne gönüller ne de kanlı kurbanlar yeter beni paklamaya;
Ama olsun, bir gözlerin kaldı bakmadığım.

Bir gün olsun tesadüf edersen gözlerimin izine,
Tesadüf değil diye aslında,
Ya da çokça acı çektiğimden,
Bakıver, görüver hasretimi özgürlüğe.

*Yazan: A. Yığılı

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s