Ezberlenesi: Loş iklimlerin hayvanları*

Az evvel, rayihası buram buram, çiçek çiçek olan birisi içeri girdi. Üzerindeki ruh allı, yeşilli. Döndü az, baktı ve gözlerini devirdi. Neydi bu şimdi? Sevindirdi, deldi ve de geçti… Mübalağa etmiyorum. Ayran gönüllüyüm zaten. Zaman zaman içimde hisler kabarıyor. Zaman zaman üzerimde ölü toprağı. Öyle ya da böyle ne çok edat kullanıyorum. Öyle ya da böyle bazı kitaplar çok güzel. Öyle çok kitap okumadım ‘bayım’. … Okumaya devam et Ezberlenesi: Loş iklimlerin hayvanları*

Ne de çok severmişim yazı

Ne de çok severmişim yazıGün batarken ayrılığın ayazıBir kelebeğin mavi gözyaşı…Yapraklar sallanır, deniz dalgalıdır.Artık, ruhum durmaz bedenimde. Ne de çok severmişim yazıGecenin bıraktığı serin bir sızıGülüşünün belli belirsiz yalnızlığı…Ufkum açık, gönlüm mehtaplıdır.Artık, ruhum durmaz bedenimde. A. Yığılı Photo by Tania Mousinho on Unsplash Okumaya devam et Ne de çok severmişim yazı

Yorgun bir kış sabahında beyaz lambalar

Yorgun bir kış sabahında beyaz lambalarİçimdedir ukte kalan hatıralar, hayatlar…Gidiyorum işte ardıma bakmadan,Gönlüm kabarıyor umarsız ihtimallere. Sensiz bir kış sabahında ürkek gıcırtılarHem ruhumda hem aklımda kaygılar, sanrılarDüşlüyorum yine seni hiç utanmadanGönlüm kabarıyor umarsız ihtimallere. Sessiz bir kış sabahında gözlerimde aynalarAynalarda saçların, aynalarda dokunmalar…Özlüyorum yine seni hiç usanmadanGönlüm kabarıyor umarsız ihtimallere. Ahmet V. Yığılı Foto: Sharon McCutcheon on Unsplash Okumaya devam et Yorgun bir kış sabahında beyaz lambalar